İçeriğe geç

Kelebek

Yokluğun acıtmıyor ki artık o kadar,
Varlığın da savurmuyor öyle deli dolu.
Kurumuş kabuk bağlamış çocuk ruhum,
Bir iki dal ve birkaç nedensiz yaprak.

Bir dokunsan öylece dökülür dallarım,
Ve bir soluğun yakar bedenimi ötelerden.
Derinlere saplanmış şu harabe gövdem,
Ben yine de inler savrulur seni ararım.

Bir bahar kadar ancak senin de ömrün,
Süzülüp durmaktasın ürkek ama sert.
Ben ise asırlardır ayakta her mevsim,
Uyuyup uyanmaktayım aklımda hep sen.

Ahmet Soylu, 14 Aralık 2018, Oslo, Norveç

Tüm telif hakları Ahmet Soylu’ya aittir.

Tarih:Şiir

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir